Wat is Gewichtsbeheersing therapie?
Gewichtsbeheersing is een langdurige en integrale aanpak waarbij uw totale gezondheid en welzijn centraal staan. Het doel is niet alleen afvallen of aankomen, maar het ontwikkelen van een duurzaam en gezond leefpatroon, zodat uw gewicht op natuurlijke wijze stabiel blijft.
Wanneer het u niet lukt uw gewicht te reguleren, kan dit wijzen op een onderliggende oorzaak. Een gezond lichaam is in staat bij passende voeding en leefstijl een stabiel gewicht te behouden. Heeft u alles geprobeerd om af te vallen, aan te komen of uw gewicht op peil te houden zonder blijvend resultaat? Dan is het verstandig om deskundige begeleiding in te schakelen.
Oorzaak zoeken
Wanneer u gezond eet en voldoende beweegt, maar toch geen gewicht verliest of uw gewicht niet kunt behouden, kan er sprake zijn van een onderliggende oorzaak.
Een verminderde darmfunctie, bijvoorbeeld door een pathogeen of een voedselintolerantie, kan hierbij een rol spelen. De darm is essentieel voor de opname van voedingsstoffen en de regulatie van hormonen en neurotransmitters. Wanneer hormonen zoals insuline en leptine uit balans zijn, kan dit leiden tot verstoringen in de bloedsuikerregulatie, vetverbranding en vetopslag, waardoor gewichtsbeheersing bemoeilijkt.
Klik hier voor informatie over pathogenen en biofilm in de darmen.
Onze uitleg
Gewichtsbeheersing of gewichtscontrole, is het proces van het behouden van een gezond lichaamsgewicht door middel van verschillende strategieën en gewoonten. Dit kan omvatten:
✅ Gezonde voeding:
Een evenwichtige en gevarieerde voeding die rijk is aan voedingsstoffen en arm aan lege calorieën. Dit betekent voldoende fruit, groenten, volkoren producten, magere eiwitten en gezonde vetten, met een beperkte inname van suiker, zout en verzadigde vetten.
✅ Lichaamsbeweging:
Regelmatige fysieke activiteit ondersteunt gewichtsbeheersing en bevordert uw algehele gezondheid en conditie. Dit kan variëren van wandelen en fietsen tot intensievere vormen van beweging zoals hardlopen, zwemmen of krachttraining.
✅ Gedragsverandering:
Het ontwikkelen van gezonde eet- en beweeggewoonten en het doorbreken van ongezonde patronen, zoals emotioneel eten of eten uit verveling. Het bijhouden van een voedings- en beweegdagboek kan helpen om meer inzicht en bewustwording te creëren in uw dagelijkse gewoonten.
✅ Hydratatie:
Voldoende water drinken is belangrijk voor de stofwisseling en kan helpen bij het beheersen van het hongergevoel.
✅ Slaap:
Voldoende en kwalitatieve slaap is essentieel voor een goede hormoonbalans, inclusief hormonen die honger en verzadiging reguleren.
✅ Stressmanagement:
Chronische stress kan leiden tot gewichtstoename door hormonale veranderingen en ongezond eetgedrag. Het beoefenen van ontspanningstechnieken zoals meditatie, gebed of ademhalingsoefeningen kan helpen bij het beheersen van stress.
✅ Opsporen van ontstekingsbevorderende factoren:
Het onderzoeken van mogelijke voedingsintoleranties, pathogenen en laaggradige darmontstekingen. Daarnaast wordt de hormonale balans, waaronder de verhouding tussen insuline en leptine, in kaart gebracht om verstoringen tijdig te signaleren.
Crashdiëten: averechts effect
Een veelgemaakte fout bij gewichtsverlies is drastisch minder gaan eten. Hoewel dit in eerste instantie effectief lijkt, raakt het lichaam hierdoor uit balans. Honger, prikkelbaarheid en vermoeidheid zijn slechts de eerste signalen; onderliggend ontstaan tekorten aan essentiële voedingsstoffen die nodig zijn om goed te functioneren.
Bij een tekort aan belangrijke bouwstoffen, zoals het aminozuur tryptofaan, kunnen somberheid, slaapproblemen en een verhoogde behoefte aan suikers optreden. Daarnaast krijgt het lichaam onvoldoende brandstof, waardoor niet alleen vetten maar ook spierweefsel wordt afgebroken. Minder spiermassa betekent een lagere vetverbranding, wat het afvallen juist belemmert.
Voldoende en evenwichtig eten is daarom essentieel. Een structureel tekort leidt vaak tot vermoeidheid, duizeligheid en uiteindelijk overeten — waardoor het gewenste resultaat uitblijft en de vicieuze cirkel in stand blijft.
Voedingsintolerantie
Voedingsintoleranties veroorzaken (stille) ontstekingen. Ze jagen een chronische activering van het immuunsysteem aan en geven een verstoring van de natuurlijke hormoonbalans. Deze combinatie kan leiden tot allerlei ‘vage klachten’. Klachten waar de reguliere medische wetenschap het antwoord niet op heeft, omdat een heldere diagnose uitblijft.
Uit onderzoeken die de laatste jaren zijn verricht wordt steeds vaker geconcludeerd dat bijvoorbeeld zwaarlijvigheid en obesitas in de meeste gevallen chronische ontstekingsziektes zijn. Chronische activering van het immuunsysteem kan bijdragen tot zwaarlijvigheid of obesitas door het veroorzaken van ontstekingen in wit vetweefsel. Het meest recente onderzoek (klik hier voor het volledige rapport) op dit gebied toont dit in een praktijkstudie aan.
De conclusie uit dit onderzoek is opzienbarend: bij patiënten met zwaarlijvigheid en obesitas kan gewichtsverlies alleen bereikt worden door de ontstekingen te verminderen. Hoe raadzaam is het om voedingsintolerantie uit te sluiten. Bij MenaCura bieden we diverse panels binnen de voedselintolerantietest en een uitgebreide darmscreening.
Leptine
Functies van leptine
Regulatie van eetlust
Leptine werkt in op de hypothalamus en bevordert het verzadigingsgevoel. Bij een toename van vetmassa stijgt normaal gesproken de leptinespiegel, waardoor de hersenen het signaal krijgen dat er voldoende energie beschikbaar is en de eetlust afneemt.
Energiehuishouding
Leptine helpt bij het reguleren van het metabolisme en de energieverbranding. Het stimuleert vetverbranding en remt de opslag van vet in vetcellen.
Overige functies
Leptine speelt tevens een rol in reproductie, immuunfunctie en botvorming.
Invloed van insuline
Langdurig hoge insulinespiegels kunnen de vetopslag bevorderen en de leptineregulatie verstoren, waardoor het lichaam gemakkelijker vet vasthoudt.
Leptine-resistentie
Bij sommige mensen kan leptine niet effectief werken vanwege een fenomeen dat leptine-resistentie wordt genoemd. Dit betekent dat, ondanks hoge niveaus van leptine, de hersenen het signaal niet goed ontvangen en blijven denken dat het lichaam honger heeft, wat kan leiden tot overeten en obesitas.
Oorzaken van Leptine-resistentie:
- Genetische factoren: Sommige mensen kunnen genetische variaties hebben die hun leptinefunctie beïnvloeden.
- Dieet: Een dieet met veel verzadigde vetten en suiker kan bijdragen aan leptine-resistentie.
- Chronische ontsteking: Lage niveaus van ontsteking in het lichaam kunnen de leptine-signalisatie verstoren.
- Hormonale onevenwichtigheden: Andere hormonale problemen kunnen de werking van leptine beïnvloeden.
Om af te vallen moeten de hormoonspiegels worden omgedraaid. Dus leptinelevels moeten het liefst frequent hoog blijven en insuline mag aangesproken worden, maar dient in een lage frequente toestand te zijn en geen pieken.
Insuline
Ons lichaam heeft energie nodig. Suiker en geraffineerde koolhydraten – de zogenoemde ‘snelle koolhydraten’ – zorgen voor een snelle stijging van de bloedsuikerspiegel. De alvleesklier maakt vervolgens insuline aan om glucose op te slaan als glycogeen in spieren en lever. Bij een overschot wordt glucose omgezet in vet. Daarna daalt de bloedsuikerspiegel weer, wat kan leiden tot vermoeidheid of een energiedip.
Wanneer u te vaak en te veel snelle koolhydraten gebruikt, ontstaan er voortdurende pieken en dalen in de bloedsuiker. Door herhaaldelijk hoge insulinespiegels kunnen cellen minder gevoelig worden voor insuline (insulineresistentie). Het lichaam gaat dan extra insuline produceren, wat de stofwisseling verstoort. Zolang insuline verhoogd is, wordt vetverbranding geremd en slaat het lichaam gemakkelijker vet op. Hierdoor raakt het natuurlijke evenwicht in de energiehuishouding verstoord.
Insulineresistentie
Insulineresistentie is een aandoening waarbij de lichaamscellen minder gevoelig worden voor insuline, het hormoon dat glucose uit het bloed naar de cellen transporteert om als energie te gebruiken. Hierdoor moet het lichaam steeds meer insuline aanmaken om de bloedsuikerspiegel binnen gezonde grenzen te houden.
Met name vetopslag rond de buik (centraal vet) verhoogt het risico op insulineresistentie. Dit type vetweefsel slaat triglyceriden minder efficiënt op, waardoor vetten zich ophopen in het bloed. Een verhoogd vetgehalte in combinatie met chronisch hoge insulinespiegels verstoort de stofwisseling en vergroot de kans op hyperinsulinemie en uiteindelijk verhoogde bloedsuikerwaarden.
Wanneer insulineresistentie samengaat met hoge bloeddruk, afwijkende cholesterol- en triglyceridenwaarden en hormonale verstoringen, wordt dit aangeduid als het metabool syndroom (ook wel syndroom van Raven genoemd). Dit syndroom verhoogt het risico op diabetes type 2 en hart- en vaatziekten.
Toxinen
Toxinen in het lichaam zijn schadelijke stoffen die afkomstig kunnen zijn uit externe bronnen of die intern in het lichaam geproduceerd worden. Deze toxinen kunnen een negatieve invloed hebben op de gezondheid en het functioneren van het lichaam. Er zijn verschillende soorten toxinen, die in de volgende categorieën kunnen worden onderverdeeld:
Externe toxinen:
🔬 Milieuvervuiling: Schadelijke stoffen zoals zware metalen (lood, kwik), chemicaliën (dioxines, PCB's), en luchtverontreinigende stoffen.
🔬 Voedsel: Pesticiden, herbiciden, kunstmatige toevoegingen, en verontreinigingen in voedsel.
🔬 Medicijnen en drugs: Sommige farmaceutische middelen en recreatieve drugs kunnen toxische bijproducten produceren.
🔬 Cosmetica en huishoudelijke producten: Chemische stoffen in schoonmaakmiddelen, cosmetica en verzorgingsproducten kunnen door de huid worden opgenomen of ingeademd.
Interne toxinen:
🔬 Metabole bijproducten: Stoffen die ontstaan tijdens de normale stofwisselingsprocessen in het lichaam, zoals ammoniak en ureum.
🔬 Microbiële toxinen: Schadelijke stoffen die door bacteriën, virussen, schimmels of parasieten worden geproduceerd, zoals bacteriële endotoxinen.
🔬 Vrije radicalen: Reactieve zuurstofsoorten die ontstaan tijdens cellulaire ademhaling en die schade kunnen veroorzaken aan cellen en weefsels.
Het lichaam heeft verschillende mechanismen om zich te ontdoen van toxinen, zoals de lever, nieren, darmen, huid en longen. Deze organen en systemen werken samen om toxinen te neutraliseren en uit het lichaam te verwijderen. Een gezonde levensstijl, inclusief een gebalanceerd dieet, voldoende waterinname, regelmatige lichaamsbeweging en goede slaap, kan helpen bij het ondersteunen van deze ontgiftingsprocessen.
Stress en hormonale ontregeling
Bij (chronische) stress circuleert er voortdurend adrenaline en cortisol in het lichaam. Cortisol beïnvloedt het beloningssysteem in de hersenen en vergroot de behoefte aan snelle, suikerrijke voeding. Dit bemoeilijkt vaak de gewichtsbeheersing.
Langdurig verhoogde cortisolspiegels verstoren de hormonale balans. Wanneer het stresssysteem overbelast raakt, kan de aanmaak van cortisol ontregeld worden (vaak aangeduid als bijnieruitputting). Omdat cortisol een rol speelt in de energievoorziening, gaat het lichaam bij een tekort meer insuline inzetten om via glucose energie vrij te maken. Dit leidt tot verhoogde insulinespiegels, verminderde vetverbranding en een groter risico op insulineresistentie. Zo ontstaat een vicieuze cirkel waarin stress, hormonale ontregeling en gewichtstoename elkaar versterken.
Hormoon & stress analyse
Bij Menacura kunnen wij stressbelasting en hormonale ontregeling inzichtelijk maken met behulp van onze Hormoon & Stress Analyse. Deze test brengt belangrijke stress- en hormoonwaarden in kaart, waaronder de balans tussen cortisol, insuline en andere regulerende hormonen.
Op basis van de resultaten krijgt u gericht advies en een persoonlijk behandelplan om de hormonale balans te herstellen, stress te verminderen en uw gezondheid duurzaam te ondersteunen.
